Jak zrobić serwer Minecraft Bedrock w 2026

W skrócie: Serwer Minecraft Bedrock zrobią Państwo z darmowego programu Bedrock Dedicated Server (BDS) od Mojang: wystarczy pobrać ZIP dla Windows lub Ubuntu, rozpakować go, uruchomić bedrock_server i dopasować plik server.properties. W aktualnej wersji 1.26.52.3 zaskakują dwie rzeczy: allow-list jest domyślnie włączona, a domyślny transport to NetherNet, czyli TCP do nawiązania połączenia i osobny port UDP dla każdego gracza. Od wersji 26.60, zaplanowanej na 27 października 2026 r., gracze nie połączą się już przez stary RakNet.

Własny serwer Minecraft Bedrock? W HostValues od €2,80 miesięcznie, online w kilka minut. Zobacz plany →

Poniżej opisujemy wybór między własnym komputerem a wynajętym serwerem, pobranie i pierwsze uruchomienie, porty, najważniejsze ustawienia, dołączanie z telefonu, komputera i konsoli oraz aktualizację bez utraty świata. Stan na 27 października 2026 r. (po południu): na stronie pobierania jest jeszcze Bedrock Dedicated Server 1.26.52.3, a Mojang nie opublikował jeszcze listy zmian wersji 26.60.

Serwer Minecraft Bedrock: własny komputer czy wynajęty serwer

Bedrock Dedicated Server jest bezpłatny i działa na Windows 10 (wersja 10.0.15063 lub nowsza), Windows Server 2016 i nowszych albo na Ubuntu. Na stronie pobierania Mojang podaje dla Linuksa Ubuntu 22.04 LTS lub nowsze i zaznacza, że inne dystrybucje nie są wspierane. W wymaganiach widnieją 4 GB RAM i procesor klasy Intel Core i3 3210 lub AMD A8 7600, a w FAQ Mojang pisze, że małym serwerom wystarcza 1 GB RAM.

Na własnym komputerze serwer działa tylko wtedy, gdy komputer jest włączony. Dla graczy z internetu potrzebne są też przekierowanie portów w routerze i publiczny adres IP. Kto tego nie chce, może wynająć serwer Minecraft Bedrock w HostValues. Działa na nim oficjalny Bedrock Dedicated Server w panelu gry, z ochroną DDoS i dwoma slotami kopii zapasowych; pakiety zaczynają się od €2,80 miesięcznie (Chicken, 2 GB RAM). Różnice w obsłudze panelu opisujemy przy poszczególnych krokach poniżej.

Do serwera Bedrock dołączają tylko gracze Bedrock. Jeśli w grupie są też gracze wersji Java, potrzebny jest inny układ, opisany w artykule Java i Bedrock razem na jednym serwerze. Zamiast pluginów Bedrock używa dodatków (behavior packs i resource packs); ich instalację opisuje poradnik o dodatkach do Minecraft Bedrock.

Pobieranie i uruchamianie serwera Bedrock

1. Pobranie. Na stronie minecraft.net/download/server/bedrock są pliki ZIP dla Windows i Ubuntu. Na 27 października 2026 r. aktualna jest wersja 1.26.52.3. Obok jest wersja Preview (1.26.70.21), z którą łączą się tylko gracze z wersją Preview gry.
2. Rozpakowanie. ZIP należy rozpakować do pustego folderu, np. C:\MinecraftServer lub ~/MinecraftServer. W środku są m.in. bedrock_server (w Windows bedrock_server.exe), server.properties, allowlist.json, permissions.json, foldery behavior_packs i resource_packs oraz instrukcja Mojang bedrock_server_how_to.html.
3. Start w Windows. W wierszu poleceń w tym folderze wpisuje się bedrock_server, w PowerShell .\bedrock_server. Zapora Windows zapyta, w jakich sieciach serwer może się komunikować. Według Microsoft Learn dla gry w sieci lokalnej wybiera się sieci prywatne, a dla graczy z internetu sieci publiczne.
4. Start w Ubuntu. W terminalu w folderze serwera: LD_LIBRARY_PATH=. ./bedrock_server.
5. Zatrzymanie. Komenda stop w konsoli bezpiecznie wyłącza serwer.

Przy pierwszym starcie serwer tworzy kolejne foldery, m.in. worlds na światy. Kto gra na tym samym komputerze z Windows, na którym działa serwer, musi raz odblokować połączenie zwrotne (loopback). Microsoft Learn podaje do tego komendę, którą wykonuje się przy zatrzymanym serwerze:

CheckNetIsolation.exe LoopbackExempt -a -p=S-1-15-2-1958404141-86561845-1752920682-3514627264-368642714-62675701-733520436

Porty od 26.60: NetherNet i UDP

W pliku server.properties wersji 1.26.52.3 domyślnie stoi transport=nethernet. Według listy zmian Mojang NetherNet jest domyślnym transportem serwerów dedykowanych od wersji 26.50. Tak to działa:

• TCP na server-port (domyślnie 19132) służy do nawiązania połączenia, czyli handshake przez HTTP.
• UDP przenosi samą grę. Serwer negocjuje osobne połączenie UDP z każdym graczem i według Open Collaboration potrzebuje obecnie osobnego portu na gracza. Bez dodatkowych ustawień porty UDP pochodzą z puli systemu operacyjnego.
• server-portv6 jest przy NetherNet ignorowany: serwer otwiera jedno gniazdo dla IPv4 i IPv6 na server-port.

Za routerem lub zaporą warto ustalić stały zakres UDP opcją server-udp-ports. Zakres powinien mieć co najmniej tyle portów, ilu graczy ma grać jednocześnie, np. server-udp-ports=49152-49200. Jeśli serwer stoi za routerem z przekierowaniem portów, przed zakresem wpisuje się publiczny adres IP, np. server-udp-ports=203.0.113.10:49152-49200:49152-49200 (adres publiczny, porty zewnętrzne, porty lokalne). Bez adresu IP serwer podaje graczom własne adresy komputera. W routerze trzeba przekierować TCP 19132 i ten zakres UDP, a w Ubuntu otworzyć je w zaporze:

sudo ufw allow 19132/tcp
sudo ufw allow 49152:49200/udp
sudo ufw reload

Dla serwerów dostępnych z internetu Mojang zaleca postawienie przed portem TCP reverse proxy. Przez proxy idzie tylko nawiązanie połączenia, a gra nadal płynie bezpośrednio przez UDP.

RakNet nie wchodzi już w grę. Stary transport (transport=raknet, UDP 19132 i 19133) Mojang uznał za przestarzały. Według Minecraft Wiki wersja 26.60 usuwa jego obsługę w grze, więc gracze z 26.60 połączą się tylko przez NetherNet. Dlatego transport=nethernet należy zostawić.

W HostValues panel przydziela serwerowi stały port i przy każdym starcie wpisuje go do server.properties. Domyślnie serwer ma jeden port. Aby NetherNet działał, w server.properties (zakładka File managers) dopisuje się linię z adresem IP i portem z panelu, np. server-udp-ports=203.0.113.24:25542:25542. Wtedy może grać jeden gracz naraz. Więcej jednoczesnych graczy potrzebuje dodatkowych portów; prosi się o nie przez zgłoszenie (ticket) do supportu, który pomaga codziennie od 10:00 do 22:00.

server.properties: allow-list, tryb gry, zasięg

Najważniejsze ustawienia z domyślnego pliku wersji 1.26.52.3:

Ponieważ allow-list jest domyślnie włączona, na świeżo zainstalowany serwer nie wejdzie nikt spoza listy. Graczy dodaje się w konsoli serwera ich Gamertagiem Xbox:

allowlist add Gamertag
allowlist add "Gracz Testowy"
allowlist remove Gamertag
allowlist list

Lista zapisuje się w allowlist.json, a identyfikator XUID serwer uzupełnia sam przy pierwszym wejściu gracza. Po ręcznej edycji pliku trzeba wpisać allowlist reload. Komenda allowlist off wyłącza listę, ale nie zmienia server.properties, więc po restarcie znów obowiązuje wartość z pliku. Jeśli obok leży jeszcze stary plik whitelist.json, serwer używa właśnie jego.

Uprawnienia operatora nadaje op Gamertag, a odbiera deop Gamertag. Role operator, member i visitor zapisuje plik permissions.json; po ręcznej zmianie wczytuje się go komendą permission reload. Wymaga to online-mode=true, bo role są przypisane do XUID. Poziom trudności i cheaty można zmienić w trakcie gry komendą changesetting difficulty hard lub changesetting allow-cheats true; plik server.properties zostaje wtedy bez zmian.

W HostValues pola Server Name, Gamemode, Difficulty i Allow cheats ustawia się w zakładce Startup. Panel wpisuje te cztery wartości do server.properties przy każdym starcie, więc ich zmiana bezpośrednio w pliku zniknęłaby po restarcie. Pozostałe opcje, np. allow-list, max-players, level-name i server-udp-ports, zmienia się w zakładce File managers. Panel ustawia też przy każdym starcie enable-lan-visibility=true.

Dołączanie z telefonu, PC i konsoli

Na Windows, Androidzie i iOS gracze dodają serwer w zakładce Serwery (Add Server): dowolna nazwa, adres i port. W sieci domowej adresem jest lokalny adres IP komputera z serwerem, z internetu publiczny adres IP lub domena. Pole portu ma domyślnie 19132. Jeśli serwer działa na innym porcie, jak w HostValues, gracze wpisują ten port.

Przy pierwszym połączeniu przez adres IP gra zapyta, czy gracz ufa serwerowi. To normalne: przy połączeniu bez HTTPS NetherNet zapamiętuje klucz serwera przy pierwszym kontakcie (trust on first use). Wystarczy potwierdzić. Aby pytanie nie wracało po każdym restarcie, raz wpisuje się w konsoli serveridentity save, bo bez zapisanego klucza serwer przy każdym starcie tworzy nową tożsamość. Klucz trafia do pliku keys/server_identity_key.pem.

Xbox, PlayStation i Switch pokazują w zakładce Serwery tylko wyróżnione serwery partnerskie, więc własnego serwera nie da się tam po prostu dodać. Obejść, np. przez aplikację na telefonie lub własny serwer DNS, Mojang oficjalnie nie wspiera, a popularne obejście przez DNS w październiku 2026 r. nie obsługiwało jeszcze NetherNet. Dlatego nie obiecujemy, że gracze z konsol połączą się z serwerem po wersji 26.60. Jeśli grupa gra głównie na konsolach, warto to wcześniej sprawdzić.

Aktualizacja bez utraty świata

Serwer i gra muszą mieć tę samą wersję protokołu. Komunikat „Outdated Server” oznacza, że trzeba zaktualizować serwer, a „Outdated Client”, że grę. Według Microsoft Learn protokół zmienia się zwykle razem z wersją, ale nie ma gwarancji, że zostanie taki sam nawet przy mniejszych aktualizacjach. Gdy Mojang wyda Bedrock Dedicated Server w wersji 26.60, gracze z nową wersją gry wejdą dopiero na zaktualizowany serwer.

Bedrock Dedicated Server nie aktualizuje się sam. Na własnym komputerze wygląda to tak:

1. zatrzymać serwer komendą stop i skopiować folder worlds oraz pliki server.properties, allowlist.json i permissions.json;
2. rozpakować nową wersję do folderu serwera, na stare pliki;
3. przywrócić skopiowane pliki, bo ZIP zawiera ich domyślne wersje;
4. sprawdzić w server.properties, czy stoi tam transport=nethernet, bo plik ze starszej wersji może mieć jeszcze transport=raknet.

W HostValues restart nie pobiera nowej wersji. W zakładce Startup w polu Bedrock Version wpisuje się pełny numer wersji, np. 1.26.52.3, albo zostawia latest dla najnowszej wersji. Następnie w zakładce Settings wybiera się Reinstall Server. Świat oraz pliki server.properties, allowlist.json i permissions.json zostają zachowane, ale przed ponowną instalacją i tak warto zrobić kopię w zakładce Backups. Po wydaniu serwera 26.60 trzeba więc raz zainstalować go ponownie.

Najczęstsze pytania

Czy Bedrock Dedicated Server jest darmowy?

Tak. Mojang udostępnia go bezpłatnie dla Windows i Ubuntu na stronie minecraft.net. Koszty to tylko komputer, na którym działa, albo wynajęty serwer.

Jakiego portu potrzebuje serwer Minecraft Bedrock?

Przy domyślnym transport=nethernet serwer potrzebuje TCP na server-port (domyślnie 19132) do nawiązania połączenia oraz portów UDP do gry, co najmniej jednego na każdego gracza grającego w tym samym czasie; zakres ustala się w server-udp-ports. Porty UDP 19132 i 19133 dotyczą tylko starego RakNet, którego gra od wersji 26.60 już nie obsługuje.

Jak dodać gracza do allow-list na serwerze Bedrock?

W konsoli serwera komendą allowlist add z Gamertagiem Xbox, a przy spacji w nazwie w cudzysłowie. Lista zapisuje się w allowlist.json; po ręcznej zmianie pliku wczytuje się ją komendą allowlist reload.

Czy gracze z Xboxa, PlayStation i Switcha mogą dołączyć?

Tylko okrężną drogą, bo konsole pokazują w zakładce Serwery wyłącznie wyróżnione serwery partnerskie. Mojang tych obejść oficjalnie nie wspiera, a po przejściu na NetherNet nie wszystkie działają, dlatego nie możemy tego obiecać.

Dlaczego gracze muszą potwierdzić, że ufają serwerowi?

Przy połączeniu przez adres IP NetherNet prosi o zaufanie do klucza serwera przy pierwszym kontakcie i potem go pamięta. Jeśli pytanie wraca po każdym restarcie, serwer nie ma zapisanej tożsamości; pomaga jednorazowa komenda serveridentity save w konsoli.